Większości ludzi żylaki kojarzą się przede wszystkim z dużymi, bolesnymi niebiesko-fioletowymi guzkami, które zniekształcają nogi u obu płci. Ale to, co wygląda tak brzydko, jest już rozwiniętą, a nawet zaawansowaną chorobą. Pierwsze etapy choroby są praktycznie niewidoczne dla innych i często nie są traktowane poważnie przez samych pacjentów.
Ale brak reakcji na pojawiający się ból, obrzęk, a tym bardziej na pajączki, jest niezwykle ryzykowny, ponieważ choroba jest ciężka, nie ustępuje sama i grozi niebezpiecznymi powikłaniami. Jeśli choroba zostanie zaniedbana, na nogach pojawią się nie tylko brzydkie węzły. Zaburzenia odpływu żylnego spowodują nieodwracalne skutki w tkankach, co doprowadzi do powstania owrzodzeń troficznych. Jest to poważna i bolesna przypadłość, którą bardzo trudno wyleczyć.
Jeśli choroba postępuje, ukrwienie kończyn dolnych będzie się stale pogarszać. Doprowadzi to do tego, że tkanki nie będą już otrzymywać wymaganej ilości tlenu i składników odżywczych, ponieważ naczynia zostaną zatkane, skręcone i przestaną pełnić swoje funkcje. Rezultatem będą poważne problemy, w tym śmierć tkanek i rozwój gangreny. A to amputacja i niepełnosprawność. Dlatego żylaki wymagają szczególnej uwagi i możliwie najszybszej reakcji. Tylko odpowiednio wcześnie rozpoczęte leczenie pozwoli uniknąć nie tylko poważnych konsekwencji, ale także pozbyć się nieestetycznych i uciążliwych naczynek na nogach.
Przyczyny żylaków nóg
Istnieje wiele przyczyn i czynników, które mogą powodować rozwój żylaków.
Istnieje wiele powodów powstawania żylaków na nogach. Ale w zasadzie impulsem do rozwoju choroby są różne czynniki wyzwalające, takie jak praca przy stałej pozycji stojącej, dziedziczna predyspozycja lub zamiłowanie do niewygodnych butów na wysokim obcasie.
Prawdziwą przyczyną powstawania żylaków jest zakłócenie odpływu żylnego. W organizmie człowieka krew krąży, to znaczy stale przepływa przez układ krwionośny. Gdy krew dotrze do kończyn dolnych, nie może samodzielnie powrócić do góry; potrzebuje „pompy”. Jego rolę pełnią specjalne zastawki żylne.
Jeśli zaczną słabo radzić sobie ze swoimi obowiązkami, pojawia się tzw. refluks – odwrotny przepływ krwi na skutek awarii zastawek. Zaburzenia takie wywoływane są problemami z fizjologiczną równowagą pomiędzy komórkami mięśniowymi, elastycznymi włóknami ścian naczyń i kolagenem. Kiedy krew powraca, przedostaje się do tkanek, co prowadzi do powstania przewlekłej niewydolności żylnej.
W takim przypadku pojawia się obrzęk, a następnie w miarę przedostawania się składników krwi do tkanki następuje zastój płynów (zastój) i zaburzenie mikrokrążenia. Komórki stopniowo obumierają, a w miejscu gromadzenia się krwi pojawia się wrzód troficzny. Są to długotrwale nie gojące się, bolesne ubytki tkanek, otwarte wrota infekcji i jeszcze bardziej niebezpieczne problemy zdrowotne.
Pierwsze oznaki, etapy i ich objawy
Objawy żylaków są bezpośrednio związane z jego etapami.
Żylaki pod względem częstości występowania można uznać za jedną z najczęstszych chorób. Jest znany od czasów starożytnych, na co istnieją nie tylko dowody dokumentalne, ale także materialne. W Egipcie znaleziono mumię ze śladami żylaków i wyraźnie wielokrotnie leczonymi owrzodzeniami troficznymi.
Choroba dotyka zarówno mężczyzn, jak i kobiety, ale nieco częściej występuje u płci pięknej. Główną przyczyną tej różnicy jest to, że kobiety rodzą i noszą buty na wysokich obcasach, a także spędzają więcej czasu na nogach.
Żylaki mogą rozwijać się w młodości, często spowodowane ciążą i porodem, gdy układ żylny jest obciążony dużym obciążeniem ze względu na wzrost i ciśnienie płodu, a następnie po stresie porodowym.
Na początku objawy choroby są trudne do odróżnienia i trudne do odróżnienia od innych problemów.
Pierwszą rzeczą, którą można zauważyć, jest niewielki ból łydek, szczególnie po chodzeniu, który często przypisywany jest normalnemu zmęczeniu. Pacjent może skarżyć się, że szybko się męczy i nie jest w stanie tak jak wcześniej chodzić na duże odległości. Dokuczają mu skurcze, pieczenie, wzdęcia, często nasilające się w nocy; wieczorem pojawia się obrzęk, uczucie ciężkości i „wypełnione ołowiem” nogi.
Najczęściej na tym etapie pacjenci nie zgłaszają się do lekarza, tłumacząc dyskomfort niewygodnym obuwiem, dużym obciążeniem nóg, upałem i zmęczeniem. Ale choroba może postępować przez lata, a nawet dziesięciolecia, aż sytuacja pogorszy się tak bardzo, że widoczne będą niebieskie żyły wystające pod skórą lub pojawią się pajączki. I nawet obecność takich objawów i bólu, wyraźnie ukierunkowanego wzdłuż żył, nie zawsze zmusza pacjenta do szukania pomocy lekarskiej.
Metod klasyfikacji choroby jest wiele, jednak najczęściej stosuje się podział na etapy:
- Najpierw – uszkodzenie niewielkiej liczby naczyń, głównie w dolnej części nóg, z dolegliwościami bólowymi, zmęczeniem, niewielkimi objawami układu żył. Leczenie rozpoczęte na tym etapie jest szczególnie skuteczne.
- Po drugie – dodanie objawów upośledzenia odpływu żylnego: obrzęk, zastój płynów, pojawienie się łagodnego bólu łydek i stóp. Typowym objawem jest skrajne zmęczenie pod koniec dnia pracy.
- Trzeci – rozwój niewydolności zastawek żylnych. Powstawanie pokrętnych, skręconych żył, silny obrzęk, zmiany zabarwienia skóry w kierunku sinicy, pojawiająca się tendencja do powstawania owrzodzeń troficznych. Charakterystycznym objawem jest pojawienie się bólu nawet przy niewielkim wysiłku fizycznym nóg.
- Czwarty – widoczne wypukłe, poskręcane, niebieskie żyłki pod skórą, tworzenie się węzłów uwydatniających skórę kończyn, obecność niegojących się owrzodzeń troficznych. Na tym etapie może pomóc tylko pilna interwencja chirurgiczna.
Należy leczyć żylaki tak wcześnie, jak to możliwe, a nie uciekać się do środków amatorskich, ale koniecznie zwrócić się o pomoc do specjalisty - flebologa. Oceni stan naczyń krwionośnych, przeprowadzi diagnostykę i zaleci odpowiednie leczenie. Najczęściej jest to łączone, uwzględniając różne metody oddziaływania.
Rozpoznanie choroby
We wczesnych stadiach wykrycie żylaków na nogach metodami wizualnymi może być niemożliwe. Za najlepszą metodę uważa się ultrasonografię dupleksową naczyń kończyn dolnych. Pozwala uzyskać pełny obraz stanu żył nóg, w tym głębokich, ocenić poziom przepływu krwi, nie powoduje dyskomfortu i bólu u pacjenta, a także przyczynia się do prawidłowego doboru i przepisania optymalnej metody leczenia.
Leczenie farmakologiczne
W leczeniu żylaków w pierwszych etapach stosuje się specjalne kremy, maści i tabletki.
Głównym zagrożeniem, jakie stwarzają żylaki, jest zakrzepowe zapalenie żył, czyli proces zapalny w ścianach naczyń krwionośnych. Wraz z nim ryzyko zakrzepicy gwałtownie wzrasta, a zakrzep krwi stanowi bezpośrednie zagrożenie nie tylko dla zdrowia, ale także życia pacjenta. „Odrywający się” skrzep krwi może przedostać się wraz z krwią do ważnych narządów i spowodować potencjalnie śmiertelne stany – zatorowość płucną, zawał mięśnia sercowego lub udar.
W początkowych stadiach choroby stosuje się terapię skojarzoną, opartą głównie na stosowaniu specjalnych leków - venotonics i produktów kompresyjnych. Głównymi lekami są leki rozrzedzające krew i zapobiegające tworzeniu się skrzepów krwi, tonizujące i wzmacniające naczynia krwionośne, poprawiające krążenie krwi.
Kompresjoterapia polega na stosowaniu specjalnych bandaży elastycznych i wyrobów pończoszniczych uciskowych – skarpetek, podkolanówek, pończoch i rajstop.
Są one koniecznie wybierane przez lekarza w zależności od stopnia rozwoju choroby. W początkowej fazie najczęściej stosuje się zapobiegawczo uciskowe wyroby pończosznicze. Wysokiej jakości wyroby medyczne nie różnią się wyglądem od specjalnych dzianin, dlatego można je nosić na co dzień. Szczególnie polecane są kobietom, które przez większą część dnia stoją na nogach – sprzedawczyniom, fryzjerkom, nauczycielkom.
Tradycyjne metody leczenia tej choroby
Tradycyjna medycyna leczy żylaki nóg w następujący sposób:
- Kompresy z zielonych pomidorów. To lekarstwo, dziwne na pierwszy rzut oka, doskonale pomaga złagodzić stany zapalne, wybrzuszenia naczyń krwionośnych i obrzęk. Niedojrzałe pomidory pokrojone w kółka nakłada się na bolące miejsce na noc i usuwa się rano.
- Nalewka z kasztanowca. Roślina ta jest szeroko stosowana w leczeniu problemów z żyłami, dlatego można ją stosować w domu. Nacieranie nóg nalewką przynosi ulgę w bólu i obrzękach, uelastycznia i wzmacnia żyły.
- Gingko biloba – starożytne drzewo o ciekawych trójkątnych liściach. Jej liście stosowane są jako bardzo skuteczny środek poprawiający krążenie krwi i wzmacniający ściany naczyń krwionośnych.
Objawy żylaków można zwalczać za pomocą różnych preparatów ziołowych, ale najlepiej najpierw skonsultować się z lekarzem.
Interwencja chirurgiczna
Istotą operacji jest podwiązanie i usunięcie patologicznie zmienionych żył.
Zabiegi chirurgiczne w przypadku żylaków są częstym zjawiskiem, ponieważ rozwiniętej choroby nie można wyleczyć wyłącznie metodami zachowawczymi.
Do najczęściej stosowanych technik chirurgicznych należą:
- Flebektomia, lub usunięcie dotkniętych żył.
- Koagulacja laserowa – nowoczesna metoda obliteracji (zatykania) chorych naczyń za pomocą ukierunkowanej wiązki lasera. Z czasem naczynie przestaje funkcjonować, staje się sklerotyczne i ulega rozpuszczeniu. Technikę uważa się za delikatną, ponieważ nie wymaga nacięć, hospitalizacji pacjenta i długiego okresu rekonwalescencji. Zabieg daje doskonały efekt kosmetyczny.
- Koagulacja częstotliwością radiową – sposób na eliminację refluksu w żyle odpiszczelowej dużej lub małej. Jej skuteczność jest porównywalna z flebektomią, jednak nie wymaga okresu rehabilitacji i jest łatwiej tolerowana przez pacjentów.
- Skleroza. Metoda polegająca na wstrzyknięciu do żyły specjalnego leku pod kontrolą urządzenia ultradźwiękowego, co prowadzi do sklejenia żyły.
Rokowanie w leczeniu i możliwe powikłania
Żylaki na nogach to poważna choroba, która łatwo może doprowadzić do bardzo niebezpiecznych powikłań. Głównym zagrożeniem jest rozwój zakrzepicy, która może spowodować uszkodzenie całego organizmu. Oddzielenie i migracja skrzepu krwi grozi nieoczekiwaną śmiercią, ponieważ skrzep krwi przedostający się do ważnych narządów i blokujący naczynie może łatwo spowodować udar, zawał serca lub zatorowość.
Zaawansowane żylaki mogą powodować niepełnosprawność.
Drugim strasznym zagrożeniem, jakie niesie ze sobą żylaki, jest pozbawienie człowieka możliwości poruszania się i niepełnosprawność. Jeśli choroba nie będzie leczona, może doprowadzić do powstania całkowitego zablokowania żył w nogach, w wyniku czego rozwinie się gangrena, a lekarze nie będą mieli innego wyjścia niż amputacja kończyny lub obu nóg.
Takim tragicznym konsekwencjom można zapobiec jedynie poprzez zwrócenie się w odpowiednim czasie o pomoc lekarską i ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarskich. Terminowe leczenie może uchronić Cię przed strasznymi komplikacjami i zachować zdrowie i piękno stóp.
Aby zapobiec chorobie, ważna jest profilaktyka. Lekarze nieustannie powtarzają te proste zasady, jednak większość ludzi uparcie je ignoruje, dopóki problem z żyłami nie dotknie ich osobiście.
Środki zapobiegawcze zapobiegające żylakom są następujące:
- Umiarkowana aktywność fizyczna. Zarówno przeciążenia, jak i bierne siedzenie w bezruchu, powodujące zastój krwi w kończynach dolnych, są równie szkodliwe dla zdrowia naczyń.
- Rzucenie złych nawyków - palenia i picia alkoholu. Mają wyjątkowo negatywny wpływ na stan żył.
- Noszenie wygodnych butów na średnim obcasie o wysokości nie większej niż 5–6 cm.
- W razie potrzeby należy stosować zapobiegawczo uciskające wyroby pończosznicze, podczas pracy na stojąco lub w przypadku nasilonych chorób dziedzicznych, podczas ciąży i porodu.
- Walka z nadwagą. Znacząca masa ciała jest jednym z czynników przyczyniających się do rozwoju żylaków.
Przestrzeganie tych prostych zasad pomoże zachować mocne i zdrowe żyły, a nogi piękne i smukłe.